Η επικοινωνία με τα βρέφη και τα μικρά παιδιά αποτελεί θεμέλιο της γλωσσικής και ψυχοσυναισθηματικής τους ανάπτυξης. Ένα συχνό ερώτημα που απασχολεί γονείς και παιδαγωγούς είναι: πρέπει να μιλάμε μωρουδίστικα στα παιδιά; Δηλαδή, να χρησιμοποιούμε αλλοιωμένες λέξεις, πιο ψηλό τόνο, απλοποιημένη σύνταξη και υπερβολική έκφραση, όπως “νάνι”, “μαμ”, “νινί” ή “πάει το παπάκι;”.
Τι είναι το “μωρουδίστικο” λεξιλόγιο;
Ο όρος περιγράφει έναν ιδιαίτερο τρόπο ομιλίας προς τα βρέφη (γνωστός και ως “motherese” ή “infant-directed speech”). Περιλαμβάνει απλές λέξεις, υψηλότερο τόνο φωνής, πιο αργό ρυθμό, υπερβολική εκφραστικότητα και συχνές επαναλήψεις. Δεν πρόκειται μόνο για αστείες λέξεις, αλλά για έναν τρόπο ομιλίας που φαίνεται να τραβά την προσοχή των βρεφών.
Τα οφέλη
Έρευνες δείχνουν ότι η ομιλία προς τα βρέφη με αυτόν τον τρόπο βοηθά στην ανάπτυξη της γλωσσικής κατανόησης. Ο τονισμός και οι απλές δομές κάνουν τις λέξεις πιο ευδιάκριτες και ενισχύουν την προσοχή και τη μίμηση. Επίσης, η “μωρουδίστικη” ομιλία ενισχύει τον συναισθηματικό δεσμό μεταξύ γονέα και παιδιού, κάτι που είναι εξίσου σημαντικό.
Οι παγίδες
Ωστόσο, η υπερβολική χρήση αλλοιωμένων ή εσφαλμένων λέξεων (“μπιμπιλί”, “μαμ”, “πουπουλένιο”) για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη του σωστού λεξιλογίου. Το παιδί χρειάζεται, σταδιακά, να έρχεται σε επαφή με τη σωστή μορφή των λέξεων, ώστε να μάθει να τις προφέρει και να τις κατανοεί.
Η χρυσή τομή
Η απάντηση δεν είναι απόλυτη. Είναι ωφέλιμο να χρησιμοποιούμε μια ζεστή, εκφραστική και απλή γλώσσα με τα βρέφη, ιδιαίτερα στους πρώτους μήνες της ζωής τους. Καθώς το παιδί μεγαλώνει, όμως, είναι καλό να εντάσσουμε σταδιακά πιο σωστή, πλούσια και κανονική ομιλία, χωρίς παραμορφώσεις των λέξεων. Έτσι, διατηρούμε τη συναισθηματική σύνδεση, αλλά και προάγουμε τη γλωσσική εξέλιξη.